HÜCREMİN MAZGALLARI

(Bu yazı 15.1.2017 tarihinde, Silivri cezaevinde tutsaklığım sırasında kaleme alındı)   Koğuş penceremden dış dünyanın görünen tek yüzü olan gökyüzünü seyrederken bile özgür olmadığımı hatırlatıyor mazgallar bana. Bir bütün halinde, sonsuzluk duygusuyla temaşa edip seyredemiyorum gök kubbeyi. Cezaevini inşa eden zihniyet, içerdekilerin tüm ümitlerini kırmak istercesine, gök kubbeyi mahpusun başına yıkma düşüncesiyle parça parça etmiş. Mazgallar, sonsuz maviliği ve bulutları paslanmış demirleriyle 80 parçaya bölmüş. Bakışlarımı ne kadar yaklaştırırsam yaklaştırayım tek bir parçaya sığdıramıyorum gökyüzünü ve onun aynasından bana yansıyanları. En fazla iki parçaya indirip, parçalarını zihnimde birleştirmeye çalışıyorum çoğu…

Daha Fazla Oku